NUMER LISTOPADOWY
NR 11 / 2001
Czasopismo zalecane dla szkół przez Ministerstwo Edukacji Narodowej  

Damian Duchalski
KLEJNOTY OPOLSZCZYZNY

Ludwik Krzeczkowski
GORCZAŃSKIE 
SALAMNDRY

Zimnolubny boczniak

Ciepłe noce to zapowiedź pojawu grzybów. Lecz nie boczniaka ostrygowatego! Ten grzyb nadrzewny wytwarza owocniki dopiero gdy temperatura spadnie poniżej 10°C. W porównaniu z uprawowymi, znanymi ze sklepów, kapelusze owocników dzikich to olbrzymy o średnicy nawet do 30 cm i ciężarze około 1,5 kg ! Boczniaki rosną na drzewach liściastych, szczególnie na topolach. Dlatego ich zbiory są najpewniejsze w dolinach rzecznych. Owocniki są zwykle bokiem przyrośnięte do pnia, wyrastają kępami na różnej wysokości - od nasady pnia aż do kilku metrów nad ziemią. Trzony są krótkie, bocznie położone, kapelusze o twardawym miąższu szarobrązowe lub stalowe, z białawymi blaszkami zbiegającymi na trzon. Przed przyrządzeniem z kapelusza wycina się łykowaty trzon (można go zmiksować lub robić na nim wywar), otrzymując pół produkt o kształcie... ostrygi! Smaży się go w panierce jak sznycle, dusi w śmietanie, pokrojony w poprzek blaszek podaje się z majerankiem jak flaki, ugotowany dodaje do sałatek. Nadaje się też do suszenia i marynowania.
Z uwagi na coroczne, pewne owocnikowanie, smakowitość oraz wielką masę zbioru - boczniak to jedno z najatrakcyjniejszych trofeów grzybiarskich - jest okazja zwrócić uwagę na coś nowego i w nowym środowisku!